Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

„Nigdy nie wzniesiesz się ponad to, czemu nie chcesz spojrzeć w oczy”.
                                                                                                     Anthony de Mello

„…naczelną wartością dla psychologa jest dobro drugiego człowieka. Celem jego działalności profesjonalnej jest niesienie pomocy innej osobie w rozwiązywaniu trudności życiowych i osiąganiu lepszej jakości życia na drodze rozwoju indywidualnych możliwości oraz ulepszaniu kontaktów międzyludzkich” (Kodeks etyczno-zawodowy psychologa).

 

Kim jest psycholog?
Jest to osoba, która ukończyła wyższe, jednolite studia na kierunku psychologii. Psycholog to osoba, która przygotowana jest do pracy z drugą osobą, udzielania jej wsparcia oraz pomocy psychologicznej. Jeśli zaś osoba potrzebuje odpowiedzi lub informacji, konkretnego rodzaju wsparcia - psycholog rozmawia, odwołuje się do różnych kontekstów sytuacyjnych, rodzinnych i światopoglądowych; bada przekonania. Zbiera dane, interpretuje i przekazuje je rozmówcy w nowy sposób umożliwiający znalezienie rozwiązania trudnej sytuacji. Psycholog nie daje gotowych rozwiązań „na tacy”, ponieważ mu nie wolno, nie ma takiego prawa, aby mówić jednoznacznie co dla kogoś jest dobre, a co złe. Psycholog raczej naprowadza na różne możliwe obszary, klaryfikuje wypowiedzi i tendencje samego rozmówcy, pozostawiając mu jednak wolną wolę i samodzielność dokonywania wyboru, odkrywania trafnych rozwiązań.
Można powiedzieć, że człowiek po to rozmawia z psychologiem, aby ten pomógł mu dostrzec odpowiedź, która już w nim jest. Psycholog tak kieruje rozmową, aby osoba potrzebująca wsparcia i pomocy budowała swoje kompetencje konieczne do rozwiązania swoich trudności. Psychologa możesz spotkać w różnych instytucjach i placówkach zajmujących się pomocą dzieciom i dorosłym, np. w poradni psychologiczno-pedagogicznej, w szkole czy w szpitalu. To, jak wygląda wizyta u psychologa, może zależeć od różnych czynników, na przykład:
-od tego, jaki jest cel wizyty,
-gdzie takie spotkanie się odbywa,
- czym dokładnie zajmuje się dany psycholog.
Inaczej będzie wyglądała wizyta u psychologa, którego zadaniem jest postawienie diagnozy (na przykład związanej z dysleksją), inaczej
u psychologa, który zajmuje się doradztwem zawodowym, a jeszcze inaczej przebiega rozmowa z psychologiem, do którego zgłaszamy się z naszym problemem.

Psycholog szkolny ?
Jest to psycholog zatrudniony w szkole, jego zadaniem jest wspieranie uczniów oraz pomoc im w radzeniu sobie z różnymi problemami i trudnościami. Psycholog szkolny powinien również wspierać rozwój i edukację uczniów.
Zadania psychologa wynikające z rozporządzenia obejmują:
• Rozpoznawanie potencjalnych możliwości oraz indywidualnych potrzeb ucznia i umożliwienie ich zaspokojenia.
• Prowadzenie badań i działań diagnostycznych dotyczących uczniów, w tym diagnozowanie potencjalnych możliwości oraz wspieranie mocnych stron ucznia.
• Wspieranie ucznia z wybitnymi uzdolnieniami.
• Diagnozowanie sytuacji wychowawczych w celu wspierania rozwoju ucznia, określenia odpowiednich form pomocy psychologicznej, w tym działań profilaktycznych.
• Podejmowanie działań interwencyjnych i mediacyjnych w sytuacjach kryzysowych.
• Pomoc wychowawcom klas w rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb uczniów oraz analizowaniu przyczyn niepowodzeń szkolnych i trudności wychowawczych poprzez obserwację zachowania poszczególnych uczniów i całej klasy, rozmowy indywidualne i uczestnictwo w godzinach wychowawczych oraz innych spotkaniach z klasą.
• Wspieranie nauczycieli i rodziców w rozwiązywaniu różnych problemów wychowawczych.
• Umożliwienie rozwijania umiejętności wychowawczych nauczycieli
i rodziców.
• Minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania oraz inicjowanie różnych form pomocy wychowawczej w środowisku szkolnym i pozaszkolnym ucznia.

Zadania powyższe są realizowane we współpracy z:
• Dyrekcją szkoły
• Pedagogiem szkolnym
• Rodzicami
• Nauczycielami i innymi pracownikami szkoły
• Nauczycielami i pracownikami innych szkół
• Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną
• Innymi podmiotami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

Do psychologa szkolnego można zwracać się z bardzo różnymi sprawami
– związanymi ze szkołą, ale również z rówieśnikami, czy z problemami domowymi.

Do psychologa szkolnego możesz iść między innymi, gdy:
o odczuwasz trudności w kontakcie z rówieśnikami
o ktoś Cię zaczepia, przezywa, zabiera Twoje rzeczy
o obawiasz się jakiegoś nauczyciela lub masz poczucie, że nie jesteś sprawiedliwie traktowany
o odczuwasz trudności w kontakcie z rodzicami bądź innymi członkami rodziny
o doświadczasz przemocy w swoim domu lub jakimkolwiek innym miejscu
o czujesz się osamotniony lub smutny
o a także w wielu innych sytuacjach, w których potrzebujesz porady i wsparcia

Jak zapisać się do psychologa?
Do psychologa szkolnego możesz iść sam/a w godzinach jego pracy. Nie musisz w tym celu mieć zgody rodziców czy opiekunów. Jeśli w Twojej szkole nie pracuje psycholog, możesz też zwrócić się o pomoc do pedagoga, wychowawcy bądź ulubionego nauczyciela. Jeśli chciał/abyś skorzystać z pomocy psychologa poza szkołą, na przykład w poradni, na wizytę musiałby zapisać Cię rodzic lub opiekun - chyba, że masz ukończone 18 lat - wtedy możesz zapisać się sam/a.

Tajemnica zawodowa?
Idąc do psychologa, możesz zastanawiać się, czy to, o czym będziecie rozmawiać, zostanie między Wami. Psychologa obowiązuje tak zwana tajemnica zawodowa, oznacza to, że psycholog nie może opowiadać innym o tym, czego dowiaduje się od Ciebie. Jednak, jeśli psycholog spotyka się z osobą niepełnoletnią, to o pewnych sprawach musi rozmawiać z jej rodzicami lub opiekunami. Psycholog musi poinformować rodziców, jeśli dziecku grozi jakieś niebezpieczeństwo. Z reguły powinien też informować rodziców o ogólnym przebiegu spotkań, na przykład o samopoczuciu dziecka, jednak nie musi dzielić sie z nimi szczegółami dotyczącymi tych spotkań. Na spotkaniu możesz zapytać psychologa o to, co zostanie między wami, a o czym musi informować rodziców.

Jako psycholog bezwzględnie przestrzegam tajemnicy zawodowej – wszystkie kwestie poruszane w rozmowach i sam fakt wizyty pozostaje tajemnicą, chyba, że sam potrzebujący, ze względu na charakter treści przekazanych, wyraża zgodę na pomoc innych osób w danej sprawie.

Pierwsza wizyta u psychologa - pytania i odpowiedzi
Pierwsza wizyta u psychologa to dla wielu osób duże przeżycie, które może wiązać się z wieloma uczuciami – zarówno przyjemnymi, jak i tymi trudniejszymi. Takie spotkanie, jak i wiele innych nowych doświadczeń, może wzbudzać niepewność, a także stres. To zupełnie zrozumiałe, ponieważ
w nowych sytuacjach mamy prawo czuć się niepewnie. Często zdarza się, że już wcześniej usłyszymy, na przykład od znajomych czy rodziny, jakieś informacje na temat psychologa i możemy zastanawiać się, czy rzeczywiście one są prawdą. Zarówno perspektywa spotkania z obcą nam osobą, jak
i niepewność mogą powodować nieprzyjemne napięcie, a także wątpliwości, dotyczące tego, kim jest psycholog, czy okaże nam zrozumienie, jak zareaguje na to, co mu powiemy. To naturalne, że może nie być łatwo podjąć taką decyzję o udaniu się na wizytę do psychologa. Właśnie z tego powodu postanowiłam przybliżyć Wam to, jak taki kontakt może wyglądać.

Kiedy mogę pójść do psychologa?
Do psychologa może pójść każdy, kto czuje, że chciałby z kimś porozmawiać o tym, co jest dla niego ważne. Jeśli właśnie Ty czujesz, że samemu/samej jest Ci trudno poradzić sobie z jakąś sytuacją, zdarzeniem czy uczuciami lub po prostu potrzebujesz porady w ważnej dla siebie sprawie, to możesz spróbować podzielić się tym właśnie z psychologiem. Taki specjalista nie powinien nikogo oceniać i rozdzielać problemów na mniej i bardziej istotne. Każda sprawa powinna być dla niego równie ważna.

Jak wygląda taka wizyta?

Zwykle początkowe wizyty służą temu, aby poznać się wzajemnie i ustalić zasady takiego kontaktu. Psycholog może zadawać różne pytania związane
z tym, jak się czujesz i jak sobie radzisz. Ty również możesz pytać o wszystko, co jest dla Ciebie niezrozumiałe i mówić, jeśli coś Cię krępuje. Pamiętaj, że na pierwszym spotkaniu nie musisz mówić o wszystkich swoich trudnościach. Zwykle łatwiej jest opowiedzieć psychologowi tyle, na ile czujemy się w danej chwili gotowi. Warto jest dać sobie czas na to, aby poczuć się pewniej i bezpieczniej. Zaufanie buduje się stopniowo i potrzeba czasu, aby nawiązała się relacja między psychologiem, a drugą osobą, która pozwoli obydwu stronom poczuć się swobodnie. Jeśli czujesz, że samemu/samej może być Ci zbyt trudno na takiej pierwszej wizycie, warto zastanowić się nad tym, żeby pójść tam razem z kimś zaufanym np. przyjacielem, rodzicem.

Czy muszę się jakoś przygotowywać?
Do wizyty u psychologa zwykle nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Warto jednak przemyśleć to, co jest na ten moment dla nas najważniejsze i o czym chcielibyśmy porozmawiać. Psycholog, który jest profesjonalistą, powinien wyczuć moment gotowości drugiej osoby do mówienia. Zwykle ma on także odpowiednie umiejętności do tego, aby stworzyć właściwe warunki i przestrzeń drugiej osobie na opowiedzenie o tym, co jest dla niej ważne.

Gdzie mogę skorzystać z takiej pomocy?
Do psychologa można udać się w szkole w trakcie jego godzin pracy
lub do najbliższej poradni psychologiczno–pedagogicznej (np. Bełchatów, Radomsko). Nie musisz mieć zgody rodziców, żeby porozmawiać z psychologiem w szkole, jednak w poradni będzie ona potrzebna.

Czy ktoś dowie się o tym, że tam byłem/byłam?

O tym, że korzystamy z pomocy psychologa, nie musi wiedzieć nikt poza nami i osobami, które udzielają zgody na takie spotkania. Jeśli obawiasz się, że ktoś mógłby zauważyć, że tam idziesz, a zależy Ci na dyskrecji, możesz poczekać na taki moment, kiedy nikogo wokoło nie będzie. Zwykle jasno ustalone zasady pomagają podjąć decyzję, o czym chcemy powiedzieć, ponieważ wiemy, czego możemy się spodziewać. Warto pamiętać, że psycholog przede wszystkim jest po to, aby pomagać i zrobić wszystko, żeby dać Ci jak najlepszą opiekę i wsparcie.

Pomoc dla rodziców?

Chętnie rozmawiam z rodzicami, gdy:
- potrzebują wskazówek wychowawczych,
- nie radzą sobie w sytuacjach konfliktowych z dziećmi,
- nie radzą sobie z własnymi emocjami, potrzebują krótkiego treningu radzenia sobie z nimi,
- niepokoją się zmianami w zachowaniu swoich dzieci,
- przeżywają swoje kłopoty wpływające ujemnie na kontakt z dziećmi,
- chcieliby wspierać dzieci ale nie mają pozytywnych wzorców własnych,
- chcieliby mieć więcej cierpliwości, wyrozumiałości,
- chcieliby umieć rozmawiać z dziećmi w taki sposób, aby dzieci słuchały
i czuły, że same są wysłuchiwane przez rodziców,
- oraz w każdej innej sprawie.

Myślę, że dzięki temu znajdziecie odpowiedzi na nurtujące Was pytania
oraz zrozumiecie, że wizyta u psychologa nie jest czymś groźnym. Uważam, że wielu z Was może mylić psychologa z psychiatrą. Możecie myśleć stereotypowo, że do takich specjalistów udają się tylko osoby chore psychicznie. Otóż nie. Nawet ja jako psycholog , dbam o swoje zdrowie fizyczne, chodzę do lekarza rodzinnego oraz profilaktycznie na tzw. superwizje do innego psychologa, aby również zadbać o własne zdrowie psychiczne.

Dlatego Wy, Drodzy Uczniowie możecie zgłosić się do mnie w każdej sytuacji, np. po poradę, kiedy chcecie z kimś porozmawiać lub też wtedy, kiedy macie z czymś kłopot, trudność. Jeśli czujecie się skrępowani, to zgłoście to komukolwiek z kadry pedagogicznej, a ja postaram się pomóc w godzinach pozalekcyjnych lub np. na terenie internatu etc. Wystarczy zrobić pierwszy krok. Jestem tu dla Was.

Różne ciekawe artykuły

FONOHOLIZM - SKALA ZJAWISKA WŚRÓD POLSKICH NASTOLATKÓW - czytaj

Stowarzyszenie Dziennikarzy i Dokumentalistów KONCENTRAT - czytaj

Jak się okazuje, na nasze samopoczucie wpływa również to, co jemy...
„Jelita-twój drugi mózg”  - czytaj

Psychologia na co dzień, czyli "Każdy z nas przecież potrzebuje uznania!" -  czytaj

Nadmierne korzystanie z komputera i Internetu przez dzieci i młodzież - czytaj

Informator dla rodziców - czytaj

Jak radzić sobie z lękiem - 10 prostych sposobów - czytaj